Familiebedrijven

Het onderwerp familiebedrijven kwam hier al eens eerder aan de orde. Dat was nog in een periode waarin je bij het oprijden van het parkeerterrein meteen wist hoe de organisatie in elkaar zat.

Links van de voordeur stond de dikke Mercedes van de directeur. Op een gereserveerde parkeerplaats uiteraard. Aan de andere kant de auto van zijn broer, die de verkoop deed. Zes plaatsen verder de gezinsbus van de trouwe boekhouder, herkenbaar aan de Walibi-stickers achterop. De volgorde van de parkeerplaatsen maakte de hiërarchie binnen het bedrijf overduidelijk. Achteraan mochten bezoekers en klanten hun auto kwijt. Die waren vroeger minder belangrijk dan de baas. Gelukkig zijn de tijden veranderd.

Ter voorbereiding op deze column ben ik door twee industrieterreinen gereden. Niet bepaald wetenschappelijk onderzoek, dat geef ik toe, maar nergens, echt nergens, zag ik nog een gereserveerde parkeerplaats voor de directeur, eigenaar of pater familias. De mooiste plekken zijn tegenwoordig voor bezoekers. En natuurlijk voor elektrische auto’s, want wie met een stekker komt, staat tegenwoordig bijna automatisch vooraan. Dat zegt meer dan alleen iets over parkeerbeleid.

Machiel van der Schoot, weight watcher, Feyenoorder, ervaringsdeskundige en beobachter. Hij is eigenaar van Sera Software en Alphens.nl. Fervent blogger met het hart op de tong. Zingt graag, is toetsenist en gitarist. Meermaals bekroond voor zijn ondernemerschap en innovaties.

Familiebedrijven zijn veranderd. De klassieke ondernemer die alles zelf bepaalde, van de aanschaf van een nieuwe machine tot de kleur van het koffiezetapparaat, maakt steeds vaker plaats voor professioneel management. Zonen en dochters krijgen niet automatisch een directeursstoel omdat ze toevallig dezelfde achternaam hebben. Ze moeten zich bewijzen. Net als ieder ander.

Toch blijft een familiebedrijf iets bijzonders houden. Er zit vaak meer geschiedenis in de muren, meer betrokkenheid bij medewerkers en meer aandacht voor de lange termijn. Een familie denkt niet alleen in kwartalen, maar soms letterlijk in generaties. Beslissingen worden genomen met de gedachte dat er over twintig jaar ook nog een bedrijf moet staan.

Echter de tijd dat je aan parkeerplaatsen kon zien wie er werkelijk de baas was, is voorbij. Wel kun je aan de volgorde zien of de baas nog een beetje op tijd naar de zaak komt.