Volgens mij bedoelde de uitgever met dit thema, dat de wereld van het vastgoed verandert, maar ik denk dat de wereld wel, maar het vastgoed niet verandert.
Neem nou Robert. Hij is ontwikkelaar, niet zo maar eentje, maar van het moderne soort. Rijdt niet meer in een Mercedes met verbrandingsmotor, maar in een dure elektrische variant.
Op zijn website prijkt in grote letters: “Wij bouwen aan de toekomst”, terwijl hij ondertussen met glimmende ogen rekent hoeveel winst er nog te persen valt uit een voormalig bedrijfsgebouw. Hij wil dat 'herontwikkelen' tot lofts van maar liefst 20 m² voor slechts 395.000 Euro per stuk. 'Vanaf', dat dan weer wel.
Robert heeft grote ideeën. “We moeten anders gaan denken”, zegt hij tegen architecten. “Mensen willen flexibel wonen! Compact! Modulair!” Hij bedoelt stiekem: “En vooral duurder per vierkante meter.”
Innovatie is prachtig, vindt hij, zolang het oude verdienmodel blijft gelden: goedkoop bouwen en duur verkopen.
Over woningnood is Robert duidelijk: “Er is géén woningtekort, er is een tekort aan rendement.” Ook over verduurzaming heeft hij een mening. “Dat moet absoluut, maar alleen zolang het gesubsidieerd wordt. We moeten van het gas af, zeker. Maar de kosten van een warmtenet moet ik wel doorbelasten.”
Kortom: hij gelooft heilig in verandering. De sector zit vol Roberts. Visionairs tot en met, maar wel met een spreadsheet. Dus blijven starters zich stukbijten op onbetaalbare studio's in voormalige kantoorpanden en worden mooie projecten afgeblazen om te hoge kosten. Maar ze laten zich niet tegenhouden door regels en tegenvallers. Ze blijven innoveren. Robert heeft bijvoorbeeld een nieuw concept bedacht. Tiny houses op pontonnetjes in een zandwinningsplas. “Luxe leven op het water”, zo schreeuwt de folder. Uiterst innovatief, maar... aan de buitenkant lijkt het wat, echter aan de binnenkant telt, zo als van ouds, nog steeds de winst op korte termijn.
| Page 55 | Page 58 |